Bununla birlikte, güzel görünen bir oda, bakımı zorsa kısa sürede yorucu hale gelir. Parke zemin seçerken temizlik kolaylığı çoğu zaman göz ardı edilen ama günlük hayatı doğrudan etkileyen bir kriter. Az emekle uzun süre iyi görünen çözümleri sıraladık.
Ayrıca, bir diger sik hata, duvar kenarina siralanmis mobilyalarin oday buyuttugu inancidir; cogu zaman sonuc bos bir orta bosluk ve dagilan bir oturma duzenidir. Parke zemin konusunda acele karar verilen renk secimleri de sonradan en pahaliya mal olan pismanliklardandir.
Ayrıca, en yaygin hata, mekani olcmeden alisverise cikmak ve gozle tahmin edilen boyutlara guvenmektir. Ikinci sirada her seyi ayni anda ve tek bir magazadan almak gelir; bu, mekani vitrin gorunumune sokar. Ucuncusu ise tek bir tavan armaturuyle butun odayi aydinlatmaya calismaktir.
Sonuç olarak, coklu cerceve dizilimlerinde once yere kagit sablonlarla deneme yapmak duvari delik deşik etmekten kurtarir. Cerceveler arasindaki bosluğu sabit tutmak, farkli boyutlari bile derli toplu gosterir.
Tablolar ve cerceveler asildigi yuksekligi yanlis secildiginde tum duvar dengesiz gorunur. Goz hizasi olarak kabul edilen yerden zemine yaklasik yuz elli santim, cogu mekan icin iyi bir baslangictir.
Kiracilar icin ek bir katman daha vardir: kalici degisiklikler oncesinde mal sahibinden yazili onay almak, teslim asamasindaki anlasmazliklari onler. Parke zemin kapsaminda yapilan islerde faturalari ve izin yazismalarini saklamak, hem garanti hem de olasi uyusmazlik surecinde ise yarar.
Ayrıca, daire ici degisikliklerin cogu serbesttir ancak tasiyici sistemi, ortak alanlari ve cepheyi ilgilendiren islerde durum farklidir. Kolon ve perde duvara mudahale, tasiyici yapiya zarar verdigi icin acikca yasaktir ve agir yaptirimi vardir. Balkon kapatma, cephe rengi ve dis unite yerlesimi gibi konular ise yonetim plani ve belediye izinlerine tabidir.
Bir mekanin konforu, icinde nasil yurudugunuzle olculur. Ana gecis akslarinda en az altmis santim serbest genislik birakmak, gunluk kullanimda buyuk fark yaratir.
Kısaca, parke zemin konusunda ilk kez calisan biri icin en guvenli baslangic, notr bir temel kurup renkli dokunuslari aksesuarla eklemektir. Boylece begeni degistiginde buyuk masraf yapmadan yenileme mumkun olur. Ilk projede iddiali denemeler yerine sade ve isleyen bir duzen hedeflenmelidir.
Parke zemin ile ilgili yeni baslayanlarin en cok zorlandigi konu nereden baslayacagini bilememektir. Bir odayi secip yalnizca orada calismak, motivasyonu koruyan en iyi yontemdir. Bir referans panosu hazirlamak da secimlerin birbiriyle uyumlu kalmasini kolaylastirir.
Kural olarak, koyu zemin acik duvarla, desenli duvar sade zeminle daha rahat calisir. Ayni anda iki yuzeyde birden hareket istemek odayi kucuk ve yorucu gosterir.
Mekanin en genis iki yuzeyi zemin ve duvarlardir; bu ikisi uyusmadiginda eklenen hicbir parca sonucu kurtaramaz. Once zeminin renk sicakligini belirleyip duvar tonunu ona gore secmek daha guvenli bir yoldur.
Sonuç olarak, en az uc yerden teklif almak piyasa araligini gormenizi saglar. Parke zemin konusunda en dusuk fiyat degil, referansi ve is takvimi net olan usta tercih edilmelidir.
Isi baskasina yaptirirken en buyuk risk sozlu anlasmadir; kapsam net yazilmazsa is ortasinda ek kalemler cikar. Parke zemin ile ilgili isleri malzeme, iscilik ve nakliye olarak ayri ayri fiyatlandirtmak gerekir.
İlk bakışta, perde, hali, kirlent ve ortu gibi yumusak yuzeyler mekanin sicakligini belirler. Tek bir kumas turune baglanmak yerine ince, kalin ve dokulu parcalari birlikte kullanmak derinlik yaratir.
Katmanlama yaparken renk sayisini sinirli tutup doku cesitligini artirmak daha kolay bir dengedir. Keten, yun ve pamugun bir arada durdugu bir odada gozle yorulmadan zenginlik hissi olusur.
Her evin kosullari farklidir, bu yuzden genel yanitlari kendi metrekareniz ve butceniz uzerinden yeniden degerlendirmek gerekir. Parke zemin konusunda emin olmadiginiz noktada kucuk bir deneme uygulamasi yapmak en guvenli yoldur.
Mümkün, ancak stilleri birbirine bağlayan ortak bir unsur belirlemek şart; bu genellikle sınırlı bir renk paleti, tekrar eden bir malzeme veya benzer bir çizgi kalınlığıdır. Örneğin rustik bir ahşap masayı modern sandalyelerle birleştirirken ikisinde de aynı ton ağırlığını korumak dengeyi sağlar. Bir stili baskın, diğerini destekleyici konumda tutmak da karmaşadan kaçınmanın en kolay yoludur.}
Temelde, mobilya düzenini değiştirmek yerine tekstil ve aksesuar üzerinden hareket etmek en pratik yöntemdir. Kışın kadife, yün ve koyu tonlar; yazın keten, pamuk ve açık renkler mekânın algısını hızla dönüştürür. Yastık kılıfları, ince örtüler ve birkaç vazo değişimiyle bütçe zorlamadan yeni bir hava elde edilir.}
Odanın aldığı doğal ışık miktarı renk kararının en belirleyici unsurudur; kuzeye bakan loş mekânlarda sıcak ve kırık tonlar, bol ışık alan odalarda ise soğuk ve doygun renkler daha dengeli durur. Genel kural olarak üç renkli bir palet kurup bunları yüzde altmış, otuz ve on oranında dağıtmak görsel bütünlük sağlar. Boya kararını vermeden önce duvarda deneme yapıp rengi günün farklı saatlerinde gözlemlemek yanılma payını azaltır.
Her yüzeyin kendi yöntemi vardır; doğal ahşapta nemli bez ve ara ara bakım yağı, mermerde asitsiz temizleyici, mat boyalı duvarda ise ovmadan silme gerekir. Tekstillerde etiketteki yıkama bilgisine uymak ve döşemeleri düzenli aralıkla süpürmek ömrü belirgin biçimde uzatır. Yılda bir yapılan derinlemesine bakım, sonradan çıkacak masraflı onarımların çoğunu ortadan kaldırır.}
Tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Doğru aydınlatma seçildiğinde en sade mobilya bile bambaşka bir karaktere bürünür; bu yüzden ışığı her zaman son değil ilk mesele olarak ele alın.